Pangandoy lamang

Pangandoy nako nga mulupad sama sa hangin
aron mahalukan ang matahum nga mga bulak
Sa lugar nga ako lang ang makatungkad
kung diin ang sapa gasayaw sa katin-aw

Pangandoy nako nga mulupad sama sa hangin
aron matandog ang gasidlak nga bulan
Samtang gakatulog ang kalibutan,
gakos ko ang maanindot nga mga bituon

Pangandoy nako nga mulupad sama sa hangin
aron madala ko ikaw sa akong damgo
Bason pa lang matabo nga higugmaon mo ako..

Translation:

PANGARAP LAMANG

Pangarap kung lumipad kagaya ng hangin
upang mahalikan ang magagandang bulaklak
Sa lugar na ako lang ang nakakatunton
kung saan ang batis ay payapang sumasayaw

Pangarap kong lumipad kagaya ng hangin
upang mahawakan ang nag-aaninag na buwan
Habang ang mundo ay natutulog
yakap ko ang kaakit-akit na mga bituin

Pangarap kong lumipad kagaya ng hangin
upang madala kita sa aking panaginip
Baka sakaling mangyari na mahalin mo ako..

Beyond My Grasps

As I walk into the room, my heart was beating so fast
My eyes were searching for someone I do not know
My mind was saying something I could not hear
Then suddenly, my trembling feet led me to her

She was a familiar stranger, it’s odd to say
Her smile captured me in every single way
Then I talked to her with words I can’t remember
Looking at her eyes, seemed like I’d be frozen forever

A flash caught my attention
A friend took a picture of me together with the girl
People clapped and cheered
The next thing I knew was I walked away from her

Seemed like i’m out of my mind
I left the room barely knowing her name
And now, she’s far away.. so far away
Will I ever see her again?

Then I realized, I already met her
She was in my dream.. the girl smiling in my dream
Destiny did its job, gave me a chance to meet her
But I ruined the opportunity, I barely know her name

I’m hoping that I will be given me another chance
That destiny will give me another oppurtunity
To meet her again and see her smile
The girl in my dreams

Sad to say, the chance given by destiny
Is now beyond my grasp
And all I have is but a picture of me and her smiling together
A picture that would remind me of her forever..

Mabuhok na Kanto

Sa isang kanto, isang matanda’y iika-ikang naglalakad
Nakangisi, sinusuklay ang makintab na buhok
Handang-handa nang umalis, dali-daling pumara ng jeep
Sa kanyang pagsakay, buhok ay nawala,
ang hangin ang tumangay.

Sa kanto ring iyon, isang ale ang aking namataan
Bihis na bihis, may akay na paslit
Handang-handa nang umalis, dali-daling pumara ng jeep
Sa kanyang pagwagayway, hindi namalayan,
buhok sa kanyang kilikili’y kumakaway.

Sa isang kanto, ako’y nakadukong naglalakad
Isang jeep biglang huminto, isang dilag ang bumaba.
Sa pagkamangha sa kanyang kagandahan,
siya’y aking nabangga
Ako’y humingi ng paumanhin,
ngunit ako’y hindi pinansin.

Sa kanto ring iyon kinabukasan ako’y bumalik
Paghinto ng jeep, ang binibini’y aking muling nakita
Sa pagbaba niya, panyo ay kanyang nabitawan
Sa kanyang dahan-dahang pagdampot, ako’y kinilabutan…
Mabuhok niyang dibdib aking nasilayan!